Örümceklerin Üstün Ağ Kurma Teknikleri

Aralarındaki mesafe 2 m. olan iki duvar arasına 2,5 m. uzunluğundaki bir ipi gergin olarak tutturmanız gerekseydi ne yapardınız?

a) İpi duvardan duvara gererek tutturur kalan 0,5 metreyi serbest olarak bırakırdınız.

b) İpin yarım metresini keser kalanı gergin olarak tuttururdunuz.

c) 1,5 metrelik yeni bir ip bulup elinizdekine ekler, bunu da iki duvar arasında bir gidiş bir geliş yaparak gergin şekilde tutturdunuz.

Bir tür bahçe örümceği benzer bir problemi, bu üç şıktakinden farklı bir yöntemle çözmektedir. Hem de, ancak bir mühendis ve tasarımcıdan beklenebilecek dahiyane bir tekniği kullanarak: (Bilim ve Teknik Dergisi, Sayı 342, Mayıs 1996, s.100)

Bahçe örümceği bazen ağlarını aralarındaki açıklığın çok fazla olduğu iki dal veya kiriş arasında kurar. Böyle ağlar oldukça büyük olduğundan av yakalama kapasiteleri de büyüktür. Ne var ki ağın büyük olması zamanla gerginliğinin dolayısıyla da av yakalama kapasitesinin azalmasına neden olur.

Örümcek, bu durumda ağı yenilemek yerine son derece şaşırtıcı bir iş yapar: Ağın merkezine gelerek buradan yere kadar uzanan bir iplikçik salgılar. İplikçiğin yerdeki ucuna minik bir taş tutturur. Ağa geri döner ve iplikçiği çekerek taşın yerden yukarı kalkmasını sağlar. Örümcek, taş havada iken bağlı olduğu iplikçiği, ağın ortasına yeniden sıkıca tutturur. Ağ, ortasından sarkan ve bir çeküle benzeyen bu ağırlığın kendisini merkezden aşağı doğru çekmesi nedeniyle gerilir.

Beyin benzeri bir yapıdan bile yoksun örümcek böyle üstün bir tekniği nasıl kullanabilmektedir? Örümceğin böyle bir tekniği kullanabilmesi için, bunu kendine ilham eden bir “irade sahibine” ihtiyaç vardır. Bu irade örümceğin kendisine ait değildir. Bu iradenin sahibi; her şeyin sahibi olan, her şeye gücü yeten, bütün canlıları yönlendiren, yapmaları gereken şeyleri onlara ilham eden Allah’tır.

Örümcekler ağlarını kurmak için iki ayrı yüzeye ihtiyaç duyarlar. Ağlar genellikle iki duvarın birleştiği bir köşe ya da iki dal arasında kuruludur. Ancak bazı örümcekler tek bir yüzeyi kullanarak ağlarını yapacak kadar ustadırlar.

Bu örümcek ağını kurmak için yeterince uzun, esnek bir dal tespit ederek işe başlar. İplikçiğini dalın ucuna sıkıca yapıştırır. Bir yandan dalın aşağı tarafına doğru yürürken diğer yandan iplikçik salgılamaya devam eder. Belirli bir uzaklığa gelince durur ve iplikçik salgılamayı keser. Salgıladığı iplikçiği kuvvetli bir biçimde kendine doğru çekmeye başlar. Bunun sonucunda dal bir yay gibi bükülür. Örümcek yaydaki bir tel gibi dümdüz hale gelmiş olan iplikçiğin diğer ucunu bulunduğu yere sıkıca yapıştırır. Örümcek, yeteri kadar yüzeyin oluştuğu bu yayın içinde ağını örmeye başlar.